AMYLOPEKTYNA FRUKTOZA
GLUKOZA
CELULOZA
SACHAROZA
AMYLOZA
CELULOZA: występuje wiązanie 1,4 glikozydowe, łańcuch prosty Właściwo: a) fizyczne:
Budowa włóknista (włókno celulozowe, mikro-włókno celulozowe, wiązka cząsteczek celulozy, cząsteczka celulozy C6H10O5), nie rozpuszcza się w zimnej i ciepłej wodzie oraz w rozpuszczalnikach organicznych b)chemiczne: nie mają właściwości redukujących, bardzo trudno hydrolizują do glukozy. Zastosowanie: przemysł włókienniczy (len, bawełna) i papier
MALTOZA: wiązanie 1,4. 2* glukozy CELOBIOZA: wiązanie 1,4. 2* glukozy LAKTOZA: wiązanie 1,4. glukoza i galaktoza.
Glukoza i Fruktoza – substancje białe, krystaliczne o słodkim smaku. Dobrze rozpuszczalne w wodzie, nie rozp. w alkoholu i innych rozpuszczalnikach organ. Odczyn obojętny.
Frukt i glukoza ulegają reakcjom Trommera 2Cu(OH)2Cu2O 2H2O i Tollensa Ag22Ag
Tymi reakcjami nie można odróżnić aldoz od ketoz, ale reakcją: odbarwianie wody bromowej w obecności wodorowęglanu sodu Br2(w H2O żółty) NaHCO32NaBr 2CO2 H2O W reakcji tej ketozy nie odbarwiają wody wromowej.
Glukoza ulega fermentacji alkocholowej (jak wiele innych cukrów), ale zawsze pierwszym etapem jest enzymatyczne przekształcenie tych cukrów w glukozę: C6H12O6(drożdze, enzymy) 2C2H5OH 2CO2
glukoza – krystalizuje z roztworu odpatyrowanego w temp pokojowej, kont skrencania światła zpolaryzowanego maleje w czasie z 112o do osiągnięcia 53o
glukoza – krystalizuje z roztworu o temp powyżej 98o, kont skrencania światła zpolaryzowanegorośnie w czasie od 00 do 53o. Mutarotacja – zmiana skręcalności światłą.
SKROBIA a) amyloza – występuje wiązanie 1,4 glikozydowe, łańcuch prosty od 300 do 4000 reszt glukozowych b) amylopektyna - wiązanie 1,4 glikozydowe i 1,6 glikozydowe, łańcuch rozgałęziony od kilku do kilkudziesięciu tysięcy reszt glikozowych. Właściwości: a) fizyczne: nie rozpuszczają się w wodzie zimnej, a w wodzie gorącej tworzy roztwór koloidalny tzw. kleik skrobiowy ulegający koagulacji (ścięciu) po ochłodzeniu b)chemiczne: nie ma właściwości redukujących (brak reakcji Tolen i Tromer) wolne grupy chemiacetalowe na końcu łańcucha nie mogą wpływać na właściwości przy swojej wielkości cząsteczek.
Skrobia hydrolizuje w obecności stężonego kwasu solnego lub enzymów (C6H10O5)n (H2O, H enzymy) n/x (C6H10O5)x(dekstryny) C12H22O11(maltoza) C6H12O6 (glukoza) Reakcja charakterystyczna: Skrobia pod wpływem Jodu zawartego w jodku potasu barwi się na granatowo. Reakcja ta pozwala odróżnić skrobię od innych węglowodanów (celulozy).